جنگ، جنگ تا …..؟؟!

یکی دو روز پیش لینکی بود در بالاترین (+) تحت این عنوان که اگر امریکا به ایران حمله کند، آیا شما به جنگ خواهید رفت یا نه؟. و تعداد نه چندان زیادی در این نظرسنجی شرکت کرده اند. قاعدتا یکی از شرطهای اساسی مقبولیت نتیجه یک همچین نظرسنجی، پراکندگی مخاطبان در سطوح مختلف جامعه است. به زبان ساده تر اینکه از همه اقشار جامعه توی اون جامعه آماری حضور داشته باشن و بشه نظر اونها رو تعمیم داد به قشر یا طبقه خودشون… و می دونیم که در نهایت جامعه بالاترین چندان نمی تونه قابل اعتماد باشه…25.jpg

من خودم هم در این نظرسنجی شرکت کردم و رای به عدم حضور در جنگ دادم. بیشتر دلایلم هم مربوط می شه به اعتقادم به بی نتیجه بودن هر جنگی، و به بی نتیجه بودن هر انقلابی و کلا هر حرکتی که از روی احساسات باشه نه از روی عقلانیت. و اینکه به هر حال با اومدن یا نیومدن آمریکا یا هر شخص و گروه دیگه ای هیچ تغیری ایجاد نمیشه… به اعتقاد من جامعه ما دچار یک بحران روانی و اخلاقی شده که تا چندین نسل نگذره درست نمی شه و با جنگ و انقلاب و حتی انتخابات و … درست نمی شه… به هر حال، من بر اساس عقاید خودم، رای منفی داده ام (با اینکه کاملا قدرت جنگیدن رو دارم).

نکته جالب برای من، نوع نگرش بعضی دوستان به این قضیه است، بیرون گود نشستن و تقاضای لنگ کردن حریف چقر! از مبارزان درون گود!(چی شد!!) خیلی از شماها حتما کسانی رو دارین که خارج از کشور زندگی می کنن و بارها حتما! باهاشون صحبت کردین و اونا حتما در باب غربت و زندگی سخت در بلاد کفر براتون صحبت کردن و بارها بهتون گفتن که هیچ جا مملکت خود آدم نمیشه! ولی نکته جالب برای من همیشه این بوده که این دوستان و فوامیل! عزیز، از جمله دو تا برادر من و انبوهی از فک و فامیل دور و نزدیک، ول نمی کنن اون زندگی سخت و مشقت بار و نجس فرنگی ها رو و نمیان تو ایران عزیزشون زندگی کنن؟ اونا اونقدر وطن پرستند که تی شرت با نوشته داریوش و کورش می پوشن، علامت فروهر آویزون گردشون می کنن، توی مسابقه های فوتبال، صورتهاشونو رنگ می کنن، اما وقتی ازشون می پرسی میگن که عین اسب از صبح تا شب کار می کنن و اصلا این خارجه جای زندگی نیست و از این مزخرفات… ولی هیچ وقت نتونستم جوابی پیذا کنم که اینها که اینقدر می نالند از دوری مام وطن! چرا تشریف نمیارند همینجا، توی همین مام وطن، مثل ما زندگی کنند؟!

تجربه انقلاب و جنگ عراق همین جا جلوی رومونو! توی همون انقلاب خیلی ها بودن که ملتو شیر کردن و فرستادن جلو، ولی خودشون از کنار شومینه هاشون تو لندن و نیویورک تکون نخوردن! یا توی جنگ عراق، هر چی جون بود، حالا به زور یا به اختیار رفتن و تیکه پاره برگشتن، کیفشو کیا کردن، آقایون خارج نشین یا آقازاده های بالا نشین. به نظر من فرقی نمی کنه بین این دوتا… آقای عزیزی که رگ گردنت بیرون زده ازاین همه بی غیرتی و بی تعصبی، درست میگی، » بدلایلی که بیش از حد واضحن، برای ما ایرانیها جز “وطن” خیلی چیز قابل افتخاری باقی نمونده. نه کشور پویایی داریم که بتونیم بهش افتخار کنیم نه وضع اقتصادی درستی و نه حتی وضعیت اخلاقی بسامانی. اما وطن همیشه چیزیه که تعرض بهش دردناکه و فریاد مون رو درمیاره. با اینحال، اکثریت تصمیم می گیرن که نجنگن. این آیا شرم آور نیست؟»

چرا، شرم آوره…. ولی شما توی نتیجه گیری که می کنی در نهایت اشتباه می کنی… درسته که ما واقعا چیزی برای از دست دادن نداریم جز همین ایران… ولی چرا باز هم بجای تلاش برای طی کردن یک مسیر درست و صحیح می خواین روی خرابه های قبلی خرابه ای بسازیم که با اولین باد خراب میشه؟ چرا تلاش نکنیم که اصلا کسی جرات نکنه که فکر حمله به سرش بزنه.. چرا تلاش نکنیم که اختیارمونو دست خودمون باشه… چرا؟

چرا توی این مملکت، بجای این همه رگ گردن بیرون زده و مشت گره کرده و شور حسینی، یک کمی شعور حسینی نداریم… چرا؟ مسئله اصلی اینه که نسلی که همه این بدبختیها رو دیده، دیگه نمی خواد مثل یه تیکه گوست، جلوی توپ وتانک بایسته، بعد دیگران بیان و از این مام وطن لذت ببرن… کدوم یکی از این آقایون و خانوما، واقعا اگه جنگ بشه، حاضره درس و شغل و حساب بانکی و تفریح آخر هفته و پارتی و کارشون ول کنن بیان بجنگن… واقعا کدومشون میان؟!

و شماهایی که بیرون نشستین و می گین لنگش کن! شما لطفا تشریف بیارین لنگش کنین! ما سالهاست که زورمون داریم می زنیم… شاید بلد نیستیم! اگر شماها بلدین لطفا بفرمایید… بقول معروف، گر تو بهتر میزنی، بستان بزن!

________

پ ن: این نوشته از anathedin را هم بخوانید، جالبه….

یک دیدگاه برای ”جنگ، جنگ تا …..؟؟!

  1. PersianCultureS.com

    جنگ جنگ، تا پيروزى!!

    رئيس جمهورشان كه وعده پول نفت بر سر سفره مردم را داده بود، تا رأى عوام را بخرد، به فاصله فقط يكماه بعد، در جواب سؤال : شعار عدالت اقتصادی و انتقال پول نفت به سفره فقرا چه می‌شود؟ به تلويزيون سی ان ان گفت : آنها شعارهای انتخاباتی بود.

    آنگاه، به دستور رژيم شان، گفته رئيس جمهورشان در مطبوعات ايران سانسور شد..

    واضح بود كه اين دولت نيز هدف جنگ ديگرى براى مردم خسته و داغدار ايران و نهايتأ، نقشه حفظ قدرت فرو پاشيده ى، رژيم غير مردمى شان را داشت.

    دولت تازه به قدرت رسيده، با سرعت، شعار فقر مردم و پول نفت را زمين گذاشت و فرياد( يا اتم ) را بلند كرد، و مردم ساده و وحشتزده را براى نابودى، به زير اين طرح رژيم كشيد.

    رژيم از آغاز كارش، طرح رژيم قبلى و نيروگاه برق اتمى بوشهر را براى مملكتى كه روى نفت خوابيده بود، بيهوده و غير اسلامى و زائد مىخواند، اما بنا بر مصلحت روزگار، قصه عوض شد!

    قصه براى مردمى بينوا بود، كه اصلا نمی دانستند اين اتم از كجا آمد؟ سوخت اتمی چه بود؟ به چه درد می‌خورد؟ و در نهايت با آنها و فرزندانشان چه خواهد كرد؟ نقشه براى مردمى بود، ساده، گرسنه و شلاق خورده، كه نميدانستند اصل ماجرا چيست؟

    آنكه با فريب شعار: نان و فقر و نفت، رأى گروهى عوام و گرسنه را خريد، بعد.. نقشه بمب بر سقف خانه هايتان به جاى نان بر سر سفره هايتان را در دستشان گذاشت.

    چرا؟ چون آرامش كشور، نابودى رژيم را در بر داشت، و آنها فقط با ايجاد بحران و تشنج براى كشور، ميتوانستند مردم را همچنان خفه كنند و ثروت و منابع مردم ساده و زير فشار را، تا نهايت غارت كنند.

    چندى پيش، طرح جنگ ايران و عراق شان، با نتيجه نابودى نيروى جوان كشور واستحكام قدرت رژيم حاكم بر مردم، پايان گرفته بود، و جام زهر را به نام خودشان، به كام مردم جنگ زده ريخته بودند.

    اكنون تكرار اين طرح را، آسان و تنها راه ادامه حكومت شان ميدانستند.

    پى ريزى يك جنگ تحميلى جديد، با ثروت مردم، با همان اهداف و نتيجه اى جديد.

    بعد از پايان جنگ قبلى و كشتار ونابودى كشور، مردم، معناى اصلى شعار آنها را درك كرده بودند (جنگ،جنگ تا پيروزى)

    (جنگ،جنگ تا پيروزى).. چه بود آن پيروزى؟.. شكست مردم ومرگ جوانان پر شورشان و..

    پيروزى و قدرت كدام گروه؟ پيروزى رژيم حاكم، بر جان و مال مردم.

    براى نابودى مردم خفقان زده، كه هر روز تشنه آزادى وحق زندگى، در همه ايران وجهان فرياد ميزدند،.. رژيم بار ديگر براى زنده ماندن خود انديشيد: چه نقشه اى بهتر از يك عربده كشى دروغين جهانى، و دوباره مردم را درو كردن

    ( اينبار به نام اتم، جنگ جنگ تا پيروزى ).. كدام پيروزى؟؟؟

    .. مردم، ديگرنتيجه را ميدانستند،

    و آرى اى عزيز..( خود كرده را تدبير نيست )

    .. تاريخ همچنان تكرار ميشود..

  2. امید محدث

    ببین اساسا جنگ برخواسته از گفتمانی است که راه ها همه و همه برای حرف زدن و گفتگو کردن … این عدم ادبیات مشترک زمانی رخ میده که طرفین گفتگو انسان های احمقی باشن … ! هیچ جنگی مقدس نیست !

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s