به احترامتان، کلاه از سر برمی دارم، آقای اولدفشن عزیز!

جناب آقای اولدفشن عزیز!

هیچ وقت آدمی نبودم که پشتکار درست و حسابی داشته باشم برای انجام کاری. مرد تصمیم های انجام نشده و نقشه های برباد رفته _ با همه جزئیاتی که گاه ساعتها وقت، صرف آنها شده است_. در عوض هر چه بخواهید از این شاخ به آن شاخ پریده ام و صد البته که لذتها برده ام از این زندگی، و دوستش داشته ام و هیچ گاه بر این عقیده نبوده ام که کار نیکو کردن از پر کردن است. هر چند که هر دو راه، مزایا و معایب فراوان دارد، اما، دور از چشم خودم، گاهی وقتها حسودی کرده ام به آدمهایی مثل شما که با پشتکاری مدام، یک کار را دنبال می کنید. مثل آن دوست دوران دانشجویی که روزی بیش از شانزده ساعت، مینیاتور کار می کرد.

روشی که دارید در گردآوری و انتشار مطالب وبلاگتان را بی هیچ شکی، و با اندکی حسادت، تحسین می کنم. بارها، لذت برده ام از انتخابهایتان و محضوض شده ام از توضیح واضحاتتان*.

به عنوان یک حرفه ای تبلیغات، انتخابهایتان را شاهکاری می دانم که کم از تلاش آفرینندگان آثار اصلی ندارد. به احترام قریحه، دید و قدرت انتخاب عالی شما، از جای بر می خیزم، کلاه از سر بر می دارم و به گرمی دستتان را می فشارم.

————————

* به جناب شاندرمن دوست داشتنی سلام گرم مرا ابلاغ نمایید، و بگویید به ایشان که همه ما، گاهی، حتی بیشتر از این حرف ها به این توضیح واضحات نیاز داریم.